Poezja Kosmiczna

Słowa, które
przekraczają
granice czasu

„Człowiek widzi osobowość od skończonego ku nieskończonemu. Bóg patrzy od nieskończonego ku skończonemu."

Przewiń w dół
O Autorze

Pomiędzy niebem
a ziemią

Beata Pasoń

Fotografia: Beata Pasoń

Piszę od zawsze – już jako nastolatka odkryłam, że słowa są dla mnie naturalnym sposobem wyrażania emocji i tego, co dzieje się wewnątrz. Dziś to także przestrzeń refleksji i zatrzymania.

Moja twórczość wyrasta z osobistych poszukiwań i potrzeby zrozumienia sensu – nie definiuję, raczej zapraszam do odczuwania i własnej interpretacji.

To miejsce jest zapisem mojej duchowej drogi. Dzielę się tu refleksjami, pytaniami i doświadczeniem inspirowanym Księgą Urantii. Nie jestem nauczycielem – jestem pielgrzymem.

„Prawdziwe czczenie staje się doświadczeniem przejawiającym się na czterech kosmicznych poziomach: intelektualnym, morontialnym, duchowym oraz osobowym."— Księga Urantii, 5:3.8

Publikuję tu wiersze i krótkie formy medytacyjne – chwile, w których to, co wewnętrzne, spotyka się z czymś większym. Zapraszam do czytania, zatrzymania się i własnej kontemplacji.

Wiersze

Echa wieczności

"Głód"

" Hunger"

"Głód"
Pożeramy świat. Domy, podróże, cudze spojrzenia, obietnice szczęścia z terminem ważności do jutra. Chcemy więcej. Więcej miłości, więcej uwagi, więcej wszystkiego. Nawet modlitwa bywa listą żądań. Kochamy tych, którzy potrafią zaspokoić nasz głód. A kiedy…
We devour the world. Houses, journeys, other people’s glances, promises of happiness that expire tomorrow. We want more. More love, more attention, more of everything. Even prayer becomes a list of demands. We love those who can satisfy our hunger. And when they no longer…
26 października 2026

Komentarze

Refleksje czytelników

Ładowanie komentarzy…

"Obok"

"Beside Me"

"Obok"
Kim jestem? Pytałem lustra, lecz znało tylko moją twarz. Pytałem ludzi, lecz każdy widział kogoś innego. Dlaczego tu jestem? Czy tylko po to, by liczyć wschody i zachody, zbierać wspomnienia, gubić marzenia, rozliczać „Winien” i „Ma”? O co chodzi w życiu? Z tym…
Who am I? I asked the mirror, but it knew only my face. I asked the people, but each saw someone different. Why am I here? Is it only to count the sunrises and sunsets, to gather memories, to lose my dreams, to balance the books of what I owe and what I own? What is life all…
25 października 2026

Komentarze

Refleksje czytelników

Ładowanie komentarzy…

"Perfektor Mądrości"

"Perfector of Wisdom"

"Perfektor Mądrości"
Nie stawiałeś pierwszych kroków, nie uczyłeś się odróżniać prawdy od złudzenia. Trójca powołała cię do istnienia z mądrością, do której inni dochodzą przez niezliczone wieki. Na Uversie przed tobą otwierają się dzieje niezliczonych światów. Widzisz następstwa…
You never took your first steps, never had to learn to distinguish truth from illusion. The Trinity brought you into being with a wisdom others spend countless ages striving to attain. On Uversa, the histories of countless worlds unfold before you. You see the consequences of…
19 października 2026

Komentarze

Refleksje czytelników

Ładowanie komentarzy…

"Liść"

"The Leaf"

"Liść"
Z każdym dniem drzewa stają się bliższe niebu. Oddają ziemi wszystko, czym przez lato rozmawiały ze słońcem. Jesień odsłania cierpliwą geometrię gałęzi. Każdy sęk, każde pęknięcie przechowuje pamięć minionych wiosen. My także nosimy w sobie pory roku, choć uparcie nazywamy je…
With each passing day, the trees draw closer to heaven. They return to the earth everything with which, throughout the summer, they spoke to the sun. Autumn reveals the patient geometry of branches. Every knot, every scar holds the memory of springs gone by. We, too,…
19 października 2026

Komentarze

Refleksje czytelników

Ładowanie komentarzy…

"Blizna"

"The Scar"

"Blizna"
Niosła na ramionach słowa, którymi karmili się inni. Cięższe od kamieni, wierniejsze od bólu. Ludzka pogarda rzeźbiła jej twarz. Przeszłość — blizna, która nie znika wraz z bólem. Miała dość. Nie przyszła po przebaczenie. Przyszła odnaleźć siebie. Po raz…
She carried words upon her shoulders, words that others fed upon. Heavier than stones, more faithful than pain. Human contempt carved her face. The past — a scar that does not fade when the pain is gone. She had had enough. She did not come seeking forgiveness. She came to…
12 października 2026

Komentarze

Refleksje czytelników

Ładowanie komentarzy…

"Smutek"

"Sadness"

"Smutek"
Raz się Smutek zakochał w Radości. Co za pech! Co za wstyd! Przecież stronił od miłości, a tu serce: pyk, pyk, pyk! Ona śmiała się do słońca, on pod parasolem stał. Ona tańczyć chciała w deszczu, on do chmur pretensje miał. Przyniósł róże. Oczywiście czarne, zwiędłe, pełne…
One day Sadness fell in love with Joy. Oh, what a shock! Oh, what a shame! He’d always thought that love was a ploy, but now his heart was not the same! She smiled up at the golden sun, he stood beneath his umbrella all day. She danced in the rain just for fun, he grumbled at…
10 października 2026

Komentarze

Refleksje czytelników

Ładowanie komentarzy…

"Jeszcze raz"

“Once More”

"Jeszcze raz"
Najpierw było pragnienie. Nie moje. Jego. Zanim nauczyłam się pytać o Boga, On już zapragnął, abym mógł Go odnaleźć. Dał mi czas. Prawdę, którą mogę odkrywać. Dobro, które mogę wybierać. Miłość, do której mogę dorastać. I wolność — bo tylko wolna mogę naprawdę wybrać Jego. Ale…
First, there was a longing. Not mine. His. Before I learned to ask about God, He had already longed for me to find Him. He gave me time. Truth that I could discover. Goodness that I could choose. Love that I could grow into. And freedom — because only in freedom could I…
9 października 2026

Komentarze

Refleksje czytelników

Ładowanie komentarzy…

"Szafarz miłosierdzia"

“The Minister of Mercy”

"Szafarz miłosierdzia"
Dziecko nie pyta, który rodzic kocha bardziej. Wie tylko, że jedna dłoń przytula, druga ociera kolano, a obie należą do tej samej Miłości. My z niewiedzy budujemy lęk. A przecież rzeka nie sprzeciwia się źródłu, kiedy pochyla się do ust spragnionego. Ty — Szafarzu…
A child does not ask which parent loves more. The child simply knows that one hand offers comfort, the other tends a scraped knee, and both belong to the same Love. In our ignorance, we build our fears. And yet a river does not oppose its source when it bends down to the lips…
9 października 2026

Komentarze

Refleksje czytelników

Ładowanie komentarzy…

"Teraz"

" Now"

"Teraz"
Trzeba. Pamiętaj. Nie zapomnij. Jeszcze tylko to. A potem tamto. Jedno zdanie nachodzi na drugie, myśli tłoczą się przy krawędziach, jakby od ich pośpiechu zależało istnienie świata. Dopisuję własne. Wczoraj. Jutro. Dlaczego? Co będzie, jeśli? Wieczorem nie ma już wolnego…
Must. Remember. Don’t forget. Just this one more thing. And then that. One sentence runs into another, thoughts crowd against the edges, as if the existence of the world depended on their haste. I add my own. Yesterday. Tomorrow. Why? What if? By evening there is no room…
2 października 2026

Komentarze

Refleksje czytelników

Ładowanie komentarzy…

"Golgota"

"Golgotha"

"Golgota"
To strach postawił krzyż. Bicz rozcinał ciało. Ciernie kaleczyły skronie. Szedł opluwany i wyszydzany, wciąż bity przez tych, których ukochał bardziej niż własne życie. Mówili: jeśli jesteś Synem Boga, zejdź z krzyża! A On prosił Ojca o przebaczenie dla tych, którzy nie…
It was fear that raised the cross. The lash tore through his flesh. Thorns pierced his temples. He walked on, spat upon and mocked, beaten again and again by those he loved more than his own life. They cried: If you are the Son of God, come down from the cross! And He asked the…
28 września 2026

Komentarze

Refleksje czytelników

Ładowanie komentarzy…

Filozofia

Trzy filary myśli

I

Prawda

Prawda jest spójna, choć nasze umysły ją fragmentują. Nie szukam ostatecznych odpowiedzi — szukam pytania, które samo jest odpowiedzią. W Księdze Urantii czytam: „Prawda jest żywym i elastycznym czynnikiem w filozofii wszechświata.”

II

Piękno

Piękno to nie dekoracja — to struktura rzeczywistości. „Najwyższe piękno to dramat zjednoczenia ogromu kosmicznych skrajności Stwórcy i stworzenia.” W wierszu szukam tego zjednoczenia, tej symetrii, która przebija przez chaos.

III

Dobro

Dobro nie jest abstrakcją — jest doświadczeniem. „Cała autentyczna dobroć jest zarówno prawdą jak i pięknem.” Kiedy piszę, pytam siebie: czy te słowa służą? Czy prowadzą ku światłu, czy ku ciemności?

Odkryj Księgę Urantii
Kontakt

Pozostańmy w komunii

„Ojciec chce, żeby wszyscy stworzeni znaleźli z Nim osobistą komunię. Droga jest otwarta dla każdego z nas."

kontakt@beatapason.pl
Facebook