Poezja Kosmiczna

Słowa, które
przekraczają
granice czasu

„Człowiek widzi osobowość od skończonego ku nieskończonemu. Bóg patrzy od nieskończonego ku skończonemu."

Przewiń w dół
O Autorze

Pomiędzy niebem
a ziemią

Beata Pasoń

Fotografia: Beata Pasoń

Piszę od zawsze – już jako nastolatka odkryłam, że słowa są dla mnie naturalnym sposobem wyrażania emocji i tego, co dzieje się wewnątrz. Dziś to także przestrzeń refleksji i zatrzymania.

Moja twórczość wyrasta z osobistych poszukiwań i potrzeby zrozumienia sensu – nie definiuję, raczej zapraszam do odczuwania i własnej interpretacji.

To miejsce jest zapisem mojej duchowej drogi. Dzielę się tu refleksjami, pytaniami i doświadczeniem inspirowanym Księgą Urantii. Nie jestem nauczycielem – jestem pielgrzymem.

„Prawdziwe czczenie staje się doświadczeniem przejawiającym się na czterech kosmicznych poziomach: intelektualnym, morontialnym, duchowym oraz osobowym."— Księga Urantii, 5:3.8

Publikuję tu wiersze i krótkie formy medytacyjne – chwile, w których to, co wewnętrzne, spotyka się z czymś większym. Zapraszam do czytania, zatrzymania się i własnej kontemplacji.

Wiersze

Echa wieczności

"Glejt"

"Commission"

"Glejt"
Nie ma sztandarów. Żadnej pieczęci, którą mogłabym przyłożyć do swoich słów i powiedzieć: to jest prawda. Staje przede mną człowiek bez instrukcji — z jego gniewem, błędem, raną, której nie umiem dostrzec. I wtedy staję się dyplomatą Królestwa. Nie między narodami. Między…
There are no banners. No seal I could press upon my words and say: this is the truth. A human being stands before me without instructions — with his anger, his error, a wound I cannot see. And then I become a diplomat of the Kingdom. Not between nations. Between being…
14 września 2026

Komentarze

Refleksje czytelników

Ładowanie komentarzy…

"Gift"

"Gift"

"Gift"
Ktoś obok właśnie przegrywa dzień. Ktoś zbiera dumę z wybrukowanej ulicy. Ktoś potrzebuje jednego słowa, żeby wytrzymać do jutra. Możesz być powodem, dla którego jeszcze raz zawalczy. Czasem jeden gest przesuwa ciemność o całe niebo. Miłość we mnie pozdrawia miłość w…
Someone beside you is losing the day. Someone is gathering their pride from the cobblestones. Someone needs just one word to make it through tomorrow. You could be the reason they find the courage to fight once more. Sometimes a single gesture can move the darkness across…
11 września 2026

Komentarze

Refleksje czytelników

Ładowanie komentarzy…

"Krzesło"

"The Chair"

"Krzesło"
Czy siedziałeś kiedyś naprzeciw siebie? Nie przed lustrem. Tam zawsze można poprawić włosy, zamknąć oczy, wybrać lepszy profil. Naprzeciw siebie. Tak blisko, żeby poczuć to, czego od dawna nie dotykasz. Kim jesteś? Tym, który nauczył się milczeć, bo tak jest…
Have you ever sat across from yourself? Not in front of a mirror. There, you can always fix your hair, look away, choose your better side. Across from yourself. Close enough to feel what you haven’t dared to touch for so long. Who are you? The one who learned to stay…
4 września 2026

Komentarze

Refleksje czytelników

Ładowanie komentarzy…

"Uzurpator"

"The Usurper"

"Uzurpator"
Siedzisz w moim fotelu, rozparty, pewny swego miejsca, jakbyś był tu przede mną. Żywisz się moimi obawami. Tym, co mogę stracić, czego nie zdołam unieść, jutrem, które jeszcze nie nadeszło. Najbardziej lubisz moje „a jeśli”. Podnosisz głos, stawiasz warunki, wyznaczasz…
You sit in my chair, sprawled out, certain of your place, as if you had been here before me. You feed on my fears. On what I might lose, what I may not be able to bear, on tomorrow that has not yet come. What you love most are my “what ifs.” You raise your voice, make…
2 września 2026

Komentarze

Refleksje czytelników

Ładowanie komentarzy…

"Człowieczeństwo"

"Humanity"

"Człowieczeństwo"
Tego ranka lato jeszcze pachniało w ich włosach, a małe rączki spoczywały ufnie w dłoniach rodziców. Koniec wakacji. Koniec dzieciństwa. Dziś znów jest wrzesień. Widzę rodzica, który poprawia plecak i wypuszcza małą dłoń przy szkolnej bramie. Gdzieś na świecie dziecko patrzy na…
That morning, summer still lingered in their hair, and little hands rested trustingly in their parents’ hands. The end of summer. The end of childhood. Today, it is September again. I see a parent adjusting a backpack and letting go of a little hand at the school…
1 września 2026

Komentarze

Refleksje czytelników

Ładowanie komentarzy…

"Kobieta"

"Woman"

"Kobieta"
Sprawa jest prosta — masz wyglądać młodo, być pełna energii, zachwycać urodą. Twarz mieć trzydziestki, talię dziewczęcia i czas oszukiwać bez oka mrugnięcia. Starzeć się pięknie, naturalnie, z klasą, lecz kurze łapki ukrywaj zawczasu. Siwizna? Jest piękna! To symbol mądrości…
The rules are quite simple — you must still look young, stay vibrant and gorgeous, forever high-strung. A thirty-year-old face, a young woman’s waist, and cheat Father Time with impeccable taste. Grow older with grace, naturally, with class — but cover those crow’s feet before…
28 sierpnia 2026

Komentarze

Refleksje czytelników

Ładowanie komentarzy…

"Płatek śniegu"

“Snowflake”

"Płatek śniegu"
Trudno pojąć, że każdy człowiek zdarza się tylko raz. Przychodzimy z czymś zapisanym głębiej — nieodkrytym jeszcze potencjałem. Życie wydobywa go powoli. W spotkaniach, których nie planowaliśmy. W słowie, którego dotrzymaliśmy. W dłoni podanej wtedy, gdy łatwiej było…
It is hard to comprehend that every human being happens only once. We come into this life with something written deep within us — a potential yet to be discovered. Life reveals it slowly. In encounters we never planned. In a promise we kept. In a hand extended when it would…
28 sierpnia 2026

Komentarze

Refleksje czytelników

Ładowanie komentarzy…

"Karykatura"

"Caricature"

"Karykatura"
Buty ma za ciężkie jak na tę porę roku. Wyblakły kapelusz. Twarz, której nie chcę oglądać długo. Już wiem, kim jest. Nie pytam, co niósł, zanim zaczął utykać. Wkładam do jego plecaka moje obrazy, moje demony, moje odpowiedzi. Potem zamykam oczy, pewien, że wiem, co niesie.
His shoes are too heavy for this time of year. A faded hat. A face I don’t care to look at for long. I already know who he is. I don’t ask what he carried before he began to limp. Into his backpack I put my images, my demons, my answers. Then I close my eyes, certain I know…
20 sierpnia 2026

Komentarze

Refleksje czytelników

Ładowanie komentarzy…

"Czas"

"Time"

"Czas"
Mijaliśmy się w przekonaniu, że droga jest nieskończona. Odkładałem twój głos na spokojniejszy wieczór, twoją obecność na dzień bez pośpiechu. Nie myślałem, że niektóre drzwi zamykają się tylko raz. Zostały drobiazgi — filiżanka, książka z zagiętym rogiem, krzesło…
We passed each other believing the road would never end. I put off your voice until a quieter evening, your presence until a day less hurried. I never thought that some doors close only once. Small things remained — a cup, a book with a folded corner, a chair remembering the…
19 sierpnia 2026

Komentarze

Refleksje czytelników

Ładowanie komentarzy…

"Szklanka"

"The Glass"

"Szklanka"
Tyle słów spada codziennie ze świata, a człowiek wciąż chodzi po ziemi zgłodniały. Tyle rzek płynie — od lata do lata, a jednak są serca, które zapomniały. Bo można mieć studnię, a umrzeć z pragnienia, mieć pełne kieszenie — i głód nosić w sobie. Są wody, co chłodzą falą…
So many words fall daily from the world, yet still we walk the earth unsatisfied. So many rivers flow, from year to year, yet there are hearts that have forgotten why. For one may have a well, yet die of thirst, have pockets full — and carry hunger still. Some waters cool us…
18 sierpnia 2026

Komentarze

Refleksje czytelników

Ładowanie komentarzy…

Filozofia

Trzy filary myśli

I

Prawda

Prawda jest spójna, choć nasze umysły ją fragmentują. Nie szukam ostatecznych odpowiedzi — szukam pytania, które samo jest odpowiedzią. W Księdze Urantii czytam: „Prawda jest żywym i elastycznym czynnikiem w filozofii wszechświata.”

II

Piękno

Piękno to nie dekoracja — to struktura rzeczywistości. „Najwyższe piękno to dramat zjednoczenia ogromu kosmicznych skrajności Stwórcy i stworzenia.” W wierszu szukam tego zjednoczenia, tej symetrii, która przebija przez chaos.

III

Dobro

Dobro nie jest abstrakcją — jest doświadczeniem. „Cała autentyczna dobroć jest zarówno prawdą jak i pięknem.” Kiedy piszę, pytam siebie: czy te słowa służą? Czy prowadzą ku światłu, czy ku ciemności?

Odkryj Księgę Urantii
Kontakt

Pozostańmy w komunii

„Ojciec chce, żeby wszyscy stworzeni znaleźli z Nim osobistą komunię. Droga jest otwarta dla każdego z nas."

kontakt@beatapason.pl
Facebook